Blog nr. 2

Stoute schoentjes.

De perceptie dat dingen die je overkomen buiten je omgaan kan hardnekkig zijn. Toch denk ik dat de meeste gebeurtenissen ergens ‘along the way’ een keuzemoment kennen waar je wel degelijk invloed op uit had kunnen oefenen. De pest is, dat je het vaak pas achteraf (h)erkent.

Als je eerlijk bij jezelf naar binnen kijkt zijn het juist de dingen waar je minder trots op bent, of waar je je zelfs voor geneert, die je dan toeschrijft aan ‘overkomen’. De zaken die goed gaan, daarvan is het veel makkelijker om te zeggen dat het te maken had met je eigen invloed.

Het is on-Nederlands om prat te gaan op successen, maar deep down zullen ze toch prettige gevoelens bij ons teweeg brengen. En falen…dat doet niemand graag, hoewel we om het hardst roepen dat we juist van onze mislukkingen leren.

Het interessante is dat je van kleins af aan dit principe al beoefent. Een kind zegt nooit, ‘Kijk es mama.’ Als het iets doet wat niet mag. Maar juist wel als het iets doet waar het trots op is. En de scheiding tussen beiden voelen ze feilloos aan.

Mijn zoon (toen 7) knipte ooit ‘wolkjes’ uit zijn blauwe pyjamabroek tbv zijn tekening. Geniaal natuurlijk maar hij wist donders goed dat ik er niet jofel op zou reageren. Ook daarvoor had hij een oplossing (nog genialer vond hij zelf) Toen ik hem vroeg wat er met zijn broek gebeurd was zei hij, ‘Ik ben op een paaltje gevallen.’ Maw: Ik kan er niets aan doen.

Mijn nichtje (toen 3) droeg nieuwe zwarte lakschoentjes, ze moest steeds naar beneden kijken, zo mooi vond ze ze. Zoals dat vaker gaat in ons land begon het te regenen. Waarschuwend sprak haar moeder, ‘Niet door de plassen.’ Maar wat is er mooier dan opspattend water en je moet tenslotte ook checken of je prachtige schoenen wel waterdicht zijn. Dus op een goed moment stapte met beide voeten in een diepe plas. Na korte euforie keek ze ietwat angstig achterom naar haar moeder. Vervolgens sprak ze de onvergetelijke woorden, ‘O, o, wat doen mijn schoentjes nou?’

Bij ons gevleugeld gezegde geworden als er iets gebeurt waar mensen weigeren verantwoording voor te nemen, maar waar ze wel degelijk zelf debet aan zijn.

!